تبلیغات





رخگرد قمر ماه

دسته بندی: اقمار،
252 بازدید

رخگرد قمر ماه

بازسازی نحوه رخگرد ماه طی یک ماه قمری

رخگرد به طور کلی به تغییراتی که در سطح قابل مشاهدۀ ماه رخ می‌دهد و ما به عنوان ناظر زمینی مشاهده‌گر آن هستیم، رخگرد یا لیبراسیون گفته می‌شود. این رخگرد به سه نوع اصلی تقسیم بندی می‌شود: رخگرد طولی، رخگرد عرضی و رخگرد روزانه. در نتیجه رخگرد طولی، رصدکننده نه تنها می‌تواند "چهره" ماه را ببیند بلکه "گونه هایش" را هم می‌تواند مشاهده کند. بر اثر رخگرد عرضی، رأس "پیشانی" و زیر "چانه" ماه متناوبا آشکار می‌شود. رخگردهای روزانه به مکان بیننده بر روی زمین بستگی دارد.

عوامل ایجاد این پدیده

عوامل ایجاد‌ کننده این پدیده عبارتند از:


ادامه مطلب
0 نظر
22 اردیبهشت 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

رویت هلال ماه

دسته بندی: اقمار،
211 بازدید

رویت هلال ماه

توجه به اینکه ماههای قمری براساس رویت ماه بوده و مراسم دینی مسلمانان هم بر پایه ماههای قمری انجام میگیرند رویت هلال ماه نو دارای اهمیت زیادی است.در وضعیت محاق٬ مطابق شکل زیر، ماه بین زمین و خورشید، قرار داشته و تمام سطح ماه که رو به زمین است تاریک و تقریبا غیر قابل مشاهده می باشد . در این حالت طبق تعریف علم ستاره‌شناسی(و نه تعریف شرعی)، اصطلاحاً ماه نو و یا متولد می‌شود و از این زمان به بعد، سن ماه را محاسبه می کنند(به این حالت مقارنه ماه وخورشید نیز گفته می شود، در زمان مقارنه اگر ماه بر روی یا در نزدیکی یکی از گره های مداری خود باشد، خورشید گرفتگی اتفاق می افتد.)

پس از گذشت حداقل 10 ساعت از مقارنه( قرار گیری ماه،زمین وخورشید در یک خط فرضی) در بهترین حالت و 15 ساعت در بدترین وضعیت، و با حداقل 7 درجه جدایی زاویه ای ماه از خورشید (از دید یک ناظر روی سطح زمین)که حد دانژون نامیده می شود، اولین و نازکترین هلال تشکیل شده و کم کم هلال قابل مشاهده خواهد بود.از دید شرعی طبق سنت پیامبر اسلام، درصورت مشاهده هلال جدید در هنگام غروب خورشید، این زمان آغاز ماه نو می باشد واز فردای آن روز ماه جدید قمری شروع می شود.در زمان ماه نو در روز ۲۹ یا ۳۰ ماه قمری ،رصدگران هلال با تمام تجهیزات (دوربین دو چشمی ،تلسکوپ،..) عصر هنگام در منطقه غرب آسمان ودر حوالی تقریبی غروب خورشید به شکار هلال و یا از دید شرعی به استهلال می پردازند.


ادامه مطلب
0 نظر
14 اسفند 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

ماه گرفتگی

دسته بندی: اقمار،
209 بازدید

ماه گرفتگی

یکی از پدیده هایی که همواره نظر انسان را به خود جلب کرده ماه گرفتگی است.

ماه گرفتگی یا خسوف زمانی اتفاق می افتد که ماه در فاز کامل (بدر) و در حال عبور از بخشی از سایه زمین باشد، هنگامی که خورشید، زمین و ماه بدر همگی در یک راستا و در یک خط قرار بگیرند؛ در حالی که زمین بین ماه و خورشید واقع شود، در این حالت نوری که از خورشید به ماه میتابد با وجود زمین باعث ایجاد سایه ی زمین روی تنها قمر زمین یعنی ماه می‌شود و ماه گرفتگی رخ می‌دهد. سایه ی زمین در واقع از دو قسمت مخروطی شکل درست شده است که یکی در داخل دیگری قرار دارد. بخش خارجی یا نیم سایه ای (penumbra) منطقه ای است که زمین فقط قسمتی از پرتو های خورشید را مسدود می کند و مانع از رسیدن آنها به ماه می شود.در مقابل بخش درونی یا قسمت سایه (umbra)، ناحیه ای است که زمین مانع از رسیدن تمام پرتو هایی می شود که از خورشید به ماه می رسد قاعده ی این مخروط مقطع زمین و طول متوسط آن 0 138000 کیلومتر است، طول این سایه بر اثر تغییر فاصله ی زمین از خورشید وتغییر فاصله ماه تا زمین تا حدود 40000 کیلومتر تغییر می کند.با توجه به جابجایی ماه در مدار ،همواره 2 هفته قبل یا بعد از خورشید گرفتگی امکان گرفتگی ماه هم وجود دارد.


ادامه مطلب
0 نظر
29 خرداد 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

قمر ماه

دسته بندی: اقمار،
152 بازدید

قمر ماه

معمولا حرکت زمین و ماه را به طور جداگانه توصیف می کنیم.زمین به دور خورشید می گردد و ماه زمین را دور میزند.در واقع بهتر است که زمین و ماه را به صورت یک منظومه دوتایی در نظر بگیریم که به دور خورشید می گردد.واژه منظومه دوتایی ممکن است به هر دستگاه دو جسمی اطلاق شود،اما معمولا به معنی دو جسمی است که بر اثر نیروی گرانشی متقابل،اثر محسوسی بر حرکت یکدیگر دارند.معمولا مدار زمین به دور خورشید را به صورت یک بیضی صاف در نظر می گیریم اما در واقع چنین نیست.زمین به تدریج که مدار خود را طی می کند به مقدار قابل توجهی در حدود 4800Km در دو سمت این مدار منحرف می شود.ماه همچنین در مدار خود به دور خورشید،تقریبا 384000Km از دو طرف همان مدار انحراف پیدا می کند.تنها نقطه ای که در امتداد مدار صاف برگرد خورشید حرکت می کند گرانیگاه منظومه زمین و ماه است.اگر ماه و زمین را در دو سر میله ای فرضی به طول 388800Km تصور کنیم،گرانیگاه این منظومه نقطه ای در میله است که منظومه به مثابه یک الاکلنگ حول آن در وضعیت تعادل خواهد بود.

چون جرم زمین را میدانیم،تصور این تعادل به ما امکان می دهد که جرم ماه را تعیین کنیم.برای نشان دادن این مفهوم،فرض کنید که پدری با فرزند نوجوان خود در دو سر یک الاکلنگ نشسته باشند و برای آن که الاکلنگ به وضعیت تعادل برسد باید فاصله فرزند از تکیه گاه سه برابر فاصله پدر از تکیه گاه باشد.در این صورت به درستی میتوانیم نتیجه بگیریم که وزن فرزند یک سوم وزن پدر است.چون گرانیگاه زمین و ماه در وضعیت تعادل تقریبا 4800Km از مرکز زمین و 384000Km از مرکز ماه فاصله دارد به این نتیجه میرسیم که جرم ماه باید فقط 1.8 جرم زمین باشد.


ادامه مطلب
0 نظر
22 خرداد 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

اقمار منظومه شمسی

دسته بندی: اقمار،
199 بازدید

اقمار منظومه شمسی

اروپا

قمر اروپا که با شعاع 1525 کیلومتر کوچکترین قمر گالیله ای بشمار می آید.بین آِیو و گانیمد واقع شده است.چگالی این قمر که از نظر اندازه و جرم تقریبا با ماه برابر است، حدود 103ₓ 3.3 کیلوگرم در متر مکعب است و با نسبت بازتاب 0/64 بهترین منعکس کننده اقمار گالیله ای محسوب می گردد.

فضاناو ویجر1 از 732.230 کیلومتری قمر مزبور به ان نزدیک تر نگردید و به همین دلیل تصویر های آن در مقایسه با تصاویر دیگر اقمار گالیله ای از وضوح کمتری برخوردار است.عکس های مزبور روی هم رفته نشان می دهد که قمر اروپا شباهتی با قمر آیو ندارد و سطح ان تقریبا سفید و هموار است و نشانه ای از اتشفشان و گود های شهابی در آن دیده نمی شوند.ویجر2 به اروپا نزدیکتر شد و تصاویر خوب و روشنی از فاصله 204.030 کیلومتری از آن به زمین مخابره نمود. در عکس های مزبور خط های تاریک و روشنی که یکدیگر را قطع می کنند به چشم می خورد که عرضشان به حدود 40 کیلومتر و طول آن ها به هزاران کیلومتر می رسد.خطوط مزبور بوسیله شیار های کوتاه تری به عرض 10 کیلومتر قطع می گردند.

پوسته هموار و تقریبا صاف اروپا این تصور را ایجاد می کند که سطح قمر مزبور را پوسته ای از یخ به ستبرای حدود 100 کیلومتر فرا گرفته و یا پستی های آن را آب یخ بسته ای پوشانده و ظاهرا نا همواری ها را مخفی ساخته است.


ادامه مطلب
0 نظر
29 فروردین 1390
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

logo-samandehi